Canonical (rel="canonical")
Tag <link rel="canonical" href="..."> w sekcji head strony mówi Google, która wersja podobnych URL-i jest „tą właściwą". Konsoliduje sygnały rankingowe (linki, kliknięcia, autorytet) pod jeden adres i zapobiega indeksowaniu duplikatów jako osobnych podstron.
Kiedy stosować
Klasyczne sytuacje: produkt w sklepie dostępny pod kilkoma URL-ami (z parametrami sortowania, filtrów, kategorii), wersja drukowalna artykułu, wersja mobilna na osobnym poddomenie, ten sam content udostępniony na innej platformie w ramach syndykacji. Wszędzie, gdzie dwie strony są niemal identyczne pod względem treści, ale każda ma swój powód istnienia.
Self-referencing canonical
Dobrą praktyką jest, by każda podstrona miała canonical wskazujący sama na siebie. Wygląda redundantnie, ale zabezpiecza przed sytuacjami, w których Google zinterpretuje URL inaczej niż chcesz — np. doczepi parametry śledzące UTM, zacznie indeksować wariant http zamiast https albo wersję z trailing slash.
Typowe błędy
Canonical na home page ze wszystkich podstron — efekt: Google deindeksuje cały serwis poza stroną główną. Canonical wskazujący na 404 albo redirect — sygnał jest ignorowany, bo prowadzi donikąd. Sprzeczne sygnały (canonical mówi A, sitemap B, link wewnętrzny C) — Google sam wybiera, którą wersję uznać za właściwą, niekoniecznie tę, którą chciałeś. Canonical pomiędzy zupełnie różnymi treściami — Google to wyłapie i zignoruje.
Canonical to rekomendacja, nie nakaz
W przeciwieństwie do noindex, canonical nie jest dyrektywą — to sugestia. Google może ją zignorować, jeśli inne sygnały (treść, linki, sitemap, wewnętrzne anchory) wskazują, że właściwą wersją jest inna. Dlatego warto trzymać wszystkie sygnały spójne: jeśli canonical mówi A, to sitemap też powinna mieć A i wewnętrzne linki też powinny prowadzić do A.